“Izraeli duhet të ketë një plan se çfarë të bëjë nëse vendos të pushtojë Rripin e Gazës për muaj apo vite siç bëri deri në vitin 2005. Kur beteja e Najafit në Irak përfundoi më 3 prill 2004, kontaktova me shefin tim, gjeneralin William Wallace, për t’i thënë se kishim lajme të mira dhe të këqija.
“Lajmi i mirë është se ne morëm Naxhafin”. ‘Dhe cili është lajmi i keq?’ më pyeti ai mua. “Mirë që e morëm, por tani çfarë doni të bëjmë?”.
Gjenerali David Petraeus, 70 vjeç, udhëhoqi forcat aleate në Irak në 2007-2008 dhe në Afganistan në 2010-2011, përpara se të drejtonte CIA-n, transmetoi Albanian Post.
Me historianin britanik Andrew Roberts ai botoi një libër të titulluar “Konflikti”. Nëse Izraeli arrin të shkatërrojë Hamasin, duhet të mendojë për vakumin e radhës të pushtetit. “Siç kujtuan amerikanët pas kapjes së Bagdadit dhe përmbysjes së Sadam Huseinit, duhet t’i kushtohet kohë e konsiderueshme planifikimit të pasluftës dhe jo vetëm operacioneve luftarake”.
Ka luftëra të domosdoshmërisë dhe luftëra të zgjedhjes. Si e përkufizoni këtë?
“Unë mendoj se ata duhet ta bëjnë këtë. Ata duhet të shkatërrojnë Hamasin. Ata që pretendojnë se situata mund të zgjidhet në mënyrë paqësore nuk e kuptojnë se Hamasi është një grup terrorist që ka në ADN-në e tij vrasjen e sa më shumë hebrenjve dhe me të cilin është jashtëzakonisht e vështirë të negociosh përveç marrëveshjeve afatshkurtra. Talebanët duken si mjeshtër të arsyeshmërisë dhe logjikës në krahasim me ta”.
Biden thotë se një okupim izraelit i Gazës do të ishte “një gabim i madh”. Izraeli përgjigjet se nuk ka ndërmend ta bëjë këtë, por do të bëjë gjithçka që është e nevojshme për të eliminuar Hamasin. A ka alternativa përballë një pushtimi të ri?
“Izraeli nuk duket se po dëshiron të pushtojë Gazën. Kjo kuptohet, duke pasur parasysh sfidat dhe çmimin që do të sillte. Por kjo ilustron ama edhe vështirësinë e shkatërrimit të Hamasit dhe Xhihadit Islamik dhe më pas pengimit të tyre nga rindërtimi pas luftës. Mësimi i mësuar në Irak, pas largimit të trupave të fundit amerikane, është se një grup ekstremist – Shteti Islamik në atë rast – mund të rindërtohet nëse vëmendja dhe presioni bien. Kjo është dilema që kërkon reflektim të kujdesshëm për qasjen e pasluftës, e cila nuk është vetëm ushtarake, por përfshin edhe aspekte të tjera të aktiviteteve pas konfliktit”.
Disa shtete arabe po bëjnë thirrje për një armëpushim të menjëhershëm dhe një samit për të ardhmen e palestinezëve. A është kjo një mënyrë për të shmangur përshkallëzimin në rajon?
“Unë nuk mendoj se është e mundur, duke pasur parasysh qëllimin e Izraelit për të shkatërruar Hamasin – të paktën në masën që është e mundur. Por ky objektiv do të kërkojë operacione shumë të vështira në terren dhe, në mënyrë të pashmangshme, lufta urbane kundër një armiku që lufton mes popullatës do të çojë në viktima të pafajshme dhe dëmtime në shtëpitë dhe infrastrukturën e civilëve. Dhe me kalimin e kohës kjo mund të çojë në rritjen e presionit ndaj Hezbollahut dhe milicive të tjera të lidhura me Iranin për të vepruar. Kjo rithekson nevojën që liderët izraelitë të përshkruajnë jo vetëm atë që duan të bëjnë kundër Hamasit, por edhe vizionin e tyre të pasluftës për Gazën dhe palestinezët”.
A është ofensiva në Gaza më e vështirë se ajo në Irak?
“Vështirë se mund të imagjinoj një kontekst më të vështirë. Tunele, dhoma me eksplozivë të improvizuar. Çdo ndërtesë duhet të ekzaminohet. Viktimat civile janë të pashmangshme, do të ketë viktima izraelite. Dhe në mënyrë paradoksale, pavarësisht nga shkatërrimi që Hamasi u ka shkaktuar palestinezëve në Gaza, disa njerëz ende kanë një nivel mbështetjeje për grupin”.
Nëse Irani ndërhyn, a është e mundur një përgjigje e SHBA-së?
“Unë mund të imagjinoj rrethana në të cilat forcat amerikane mund të përdoren, nuk dua të spekuloj, por pothuajse me siguri do të përfshinte çdo veprim që synon drejtpërdrejt amerikanët në rajon. Përtej kësaj, Izraeli është kryesisht i aftë t’i përgjigjet veprimeve të milicive përfaqësuese iraniane që mund të shkaktojnë probleme”.